Her gün biraz daha çekilmez geliyor bana hayat.
Ve iğrenç.
Tırpanladığım hayallerimin kuruduğu karanlıklar.
Ve umutsuz.
Aklımda hep bir yaşamak vardı, solmak bilmeyen.
Ve ölümsüz.
Yaşamak orada güzeldi, dipdiriydi tüm renkleri.
Ve huzurlu.
Karanlığı eritebilen hayaller gördüm, yok etmişlerdi.
Ve aldanmış.
Binbir renge bulanabileceğine inandım bu hayatın, inandım.
Ve sessiz.
Plastik pet şişelerin bile şiirler okuyan yüce ruhlular olduğunu düşündüm.
Ve yalnız.
Hiç düşünmemiş, bilmemiştim; hayatın ellerimdeki izlerden ibaret olmadığını.
Ve engin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder